< Terug naar het nieuwsoverzicht
Al meer dan 800 zijn al geweest en er zullen nog meer dan 200 volgen: leerlingen uit groep 8 die een bezoek brengen aan de tentoonstelling Oorlogskind in de synagoge in de Folkingestraat. Ze starten met een film over Nederland in oorlogstijd, waarin kinderen centraal staan. Daarna bereiden zij in groepjes een presentatie voor over "hun" oorlogskind en vervolgens presenteren ze dit aan de rest van hun klas. Daarbij vertellen ze iets over wie dat kind was, hoe oud het tijdens de oorlog was, wat het heeft meegemaakt en welke voorwerpen en foto's er in de vitrine te zien zijn.
Niet ieder kind vindt het even gemakkelijk om een presentatie te houden, maar toch wordt er dapper en enthousiast verteld. En waar er een kleine hapering optreedt, worden ze met wat hulp weer op gang geholpen. Kinderen hebben hun eigen opvattingen over de samenleving en kunnen zich vaak moeilijk verplaatsen in de wereld van '40-'45. Dat is maar goed ook misschien, en het kan leiden tot mooie uitspraken. Toen ik iets vertelde over de jodenvervolging en het had over de persoonsbewijzen met een 'J' erin, vroeg een jongetje mij: En de moslims dan, kregen die een grote 'M' in die van hun?.
Het bezoek wordt afgesloten met een kijkje in het sjoelgedeelte, waarbij de kinderen uitleg krijgen over het Joodse geloof en de Joodse cultuur. Dat de jongens daarbij een keppeltje op moeten (of hun capuchon op moeten houden), zorgt steeds weer voor veel hilariteit. Verder vragen ze honderduit over de spullen die ze zien en waartoe die dienen. Hun interesse en enthousiasme werken aanstekelijk.
Laat de volgende 200 maar komen! (maar niet allemaal tegelijk...)